Shloka 25
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
जुद्वत्यग्नौ हवि: क्षीरं मन्त्रवत् सुसमाहिता: । ब्राह्मणा वेदवेदाड़पारगा: सुदृढव्रता:,तब दृढ़तापूर्वक व्रतका पालन करनेवाले, वेद-वेदांगोंके पारंगत विद्वान् ब्राह्मण एकाग्रचित्त हो मन्त्रोच्चारणपूर्वक प्रज्वलित अग्निमें घृत और खीरकी आहुति देने लगे
Vaiśampāyana uvāca: juhvaty agnau haviḥ kṣīraṃ mantravat susamāhitāḥ | brāhmaṇā vedavedāṅgapāragāḥ sudṛḍhavratāḥ ||
అప్పుడు సుదృఢవ్రతులు, వేదవేదాంగపారంగతులైన బ్రాహ్మణులు సమాధానచిత్తులై మంత్రోచ్చారణతో ప్రజ్వలిత అగ్నిలో నెయ్యి మరియు పాయసాన్ని ఆహుతులుగా సమర్పించసాగారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharmic action is shown as disciplined and inwardly focused: ritual is not mere outward performance but requires steadiness in vows, mastery of sacred knowledge, and a collected mind while acting in accordance with mantra and rule.
The narrator describes learned, vow-observant Brahmins performing a fire-sacrifice, offering ghee and milk-based oblations into the kindled fire while reciting mantras with concentrated attention.