Shloka 11
दुर्योधनस्य प्रायोपवेशः — शकुनिसान्त्वनम् तथा कृत्याह्वानम्
Duryodhana’s Fast: Śakuni’s Consolation and the Summoning of a Kṛtyā
यदि मां धर्मराजश्न भीमसेनश्न् पाण्डव: । युक्त परमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत्,“यदि धर्मराज युधिष्ठिर तथा पाण्डुनन्दन भीमसेन मुझे परमोत्कृष्ट राजलक्ष्मीसे सम्पन्न देख लें तो मेरा जीवन सफल हो जाय
yadi māṃ dharmarājaś ca bhīmasenaś ca pāṇḍavaḥ | yuktaṃ paramayā lakṣmyā paśyetāṃ jīvitaṃ bhavet ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు— “ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు మరియు పాండవుడు భీమసేనుడు నన్ను పరమోన్నత రాజలక్ష్మి, వైభవంతో యుక్తుడిగా చూచినయెడల నా జీవితం కృతార్థమగును.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the human and ethical weight of recognition by the righteous: being seen and acknowledged by Dharmarāja and Bhīma while endowed with legitimate prosperity is presented as a measure of a life’s fulfillment, linking personal success to approval by dharmic exemplars rather than mere wealth.
In Vaiśaṃpāyana’s narration, a speaker expresses a wish: if Yudhiṣṭhira (Dharmarāja) and Bhīma were to behold him in supreme royal splendor (paramā lakṣmī), he would consider his life successful—indicating a desire for status and validation in the presence of the Pāṇḍavas.