Shloka 40
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
ततो नाज्ञायत तदा दिवारात्र तथा दिशः । ततो<हं मोहमापतन्न: प्रज्ञास्त्रं समयोजयम्,उस समय यह नहीं जान पड़ता था कि यह दिन है या रात्रि! दिशाओंका भी ज्ञान नहीं होता था; इससे मोहित होकर मैंने प्रज्ञासत्रका संधान किया
tato nājñāyata tadā divārātraṃ tathā diśaḥ | tato 'haṃ moham āpatan naḥ prajñāstraṃ samayojayam |
అప్పుడు అది పగలా రాత్రా అని తెలియలేదు; దిక్కుల జ్ఞానమూ లేకపోయింది. ఆ మోహానికి లోనై నేను ప్రజ్ఞాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాను.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
When perception and orientation collapse (moha), the ethical imperative is to restore discernment rather than act blindly; power should be used to re-establish clarity and right order, not to intensify confusion.
A situation becomes so obscuring that even day versus night and the directions cannot be recognized. Vāsudeva says he was overtaken by bewilderment and therefore deployed the Prajñāstra, a countermeasure meant to bring back clarity amid the disorienting conditions.