Shloka 87
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
यत्रार्या रुदती भीता पाण्डवानिदमब्रवीत् | महद् व्यसनमापन्ना शिखिना परिवारिता,उस समय वहाँ आर्या कुन्ती भयभीत हो रोती हुई पाण्डवोंसे इस प्रकार बोलीं--'मैं बड़े भारी संकटमें पड़ी, आगसे घिर गयी
yatrāryā rudatī bhītā pāṇḍavān idam abravīt | mahad vyasanam āpannā śikhinā parivāritā |
అక్కడ భయంతో కన్నీరు పెట్టుకుంటున్న ఆర్య కుంతి పాండవులతో ఇలా పలికింది—“నేను మహా విపత్తులో పడ్డాను; అగ్నిశిఖలతో చుట్టుముట్టబడ్డాను.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In sudden calamity, dharma expresses itself as protective responsibility and steady resolve: Kuntī’s cry highlights the ethical demand to safeguard life and act decisively when danger closes in.
Vaiśampāyana narrates that Kuntī, frightened and crying, addresses the Pāṇḍavas, declaring that she has encountered a great disaster and is surrounded by fire—signaling an immediate life-threatening situation during their forest life.