Shloka 58
Ṛśyaśṛṅgopākhyāna-praveśaḥ — Lomāśa narrates the origins of Ṛśyaśṛṅga and the Anga drought (ऋश्यशृङ्गोपाख्यान-प्रवेशः)
धनं च प्रददौ भूरि रत्नानि विविधानि च | ततो रूपेण सम्पन्ना वयसा च महीपते । स्त्रिय आदाय काश्चित् सा जगाम वनमज्जसा,साथ ही उसे प्रचुर धन और नाना प्रकारके रत्न भी दिये। युधिष्ठिर! तदनन्तर वह वेश्या रूप और यौवनसे सम्पन्न कुछ सुन्दरी स्त्रियोंको साथ लेकर शीघ्रतापूर्वक वनकी ओर चल दी
dhanaṃ ca pradadau bhūri ratnāni vividhāni ca | tato rūpeṇa sampannā vayasā ca mahīpate | striya ādāya kāścit sā jagāma vanam ajjasā ||
ఆమె అతనికి అపారమైన ధనమును, నానావిధ రత్నములను కూడా ఇచ్చింది. ఆపై, ఓ మహీపతే, రూపయౌవనసంపన్నమైన ఆమె కొందరు స్త్రీలను వెంట తీసుకొని వేగంగా అరణ్యమునకు బయలుదేరింది.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wealth and external charms (beauty and youth) can be marshaled as instruments to achieve an end; ethically, it invites reflection on the power of material inducements and appearances to influence actions and outcomes.
A woman gives abundant wealth and assorted jewels, then—adorned with beauty and youth—takes some women with her and quickly proceeds toward the forest, marking a decisive movement in the story’s action.