Shloka 42
Āraṇyaka-parva, Adhyāya 1 — The Pandavas’ Exit from Gajasāhvaya and the Citizens’ Lament (जनमेजयप्रश्नः; पाण्डवानां वनप्रस्थानम्)
ते तं दिवसशेषेण वर्टं गत्वा तु पाण्डवा: । ऊषुस्तां रजनीं वीरा: संस्पृश्य सलिलं शुचि,संध्या होते-होते उस वटके निकट पहुँचकर शूरवीर पाण्डवोंने पवित्र जलका स्पर्श (आचमन और संध्यावन्दन आदि) करके वह रात वहीं व्यतीत की
te taṁ divasaśeṣeṇa vaṭaṁ gatvā tu pāṇḍavāḥ | ūṣuḥ tāṁ rajanīṁ vīrāḥ saṁspṛśya salilaṁ śuci ||
దినాంతానికి పాండవులు ఆ వటవృక్షం వద్దకు చేరారు. వీరులు పవిత్ర జలాన్ని స్పర్శించి ఆచమనం, సంధ్యావందనం వంటి శుద్ధిక్రియలు ఆచరించి అక్కడే ఆ రాత్రిని గడిపారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in adversity, the Pāṇḍavas uphold dharma through cleanliness, self-restraint, and regular religious duties (purificatory water-touch and evening observance), showing that ethical steadiness is maintained by disciplined daily conduct.
Near day’s end the Pāṇḍavas arrive at a banyan tree, perform purification by touching clean water (implying ācamana and sandhyā rites), and then spend the night there.