Shloka 38
Āraṇyaka-parva, Adhyāya 1 — The Pandavas’ Exit from Gajasāhvaya and the Citizens’ Lament (जनमेजयप्रश्नः; पाण्डवानां वनप्रस्थानम्)
एतद्धि मम कार्याणां परम॑ हृदि संस्थितम् । कृता तेन तु तुष्टिमें सत्कारश्न भविष्यति,मेरे हृदयमें स्थित सब कार्योमें यही कार्य सबसे उत्तम है, आपके द्वारा इसके किये जानेपर मुझे महान् संतोष प्राप्त होगा और इसीसे मेरा सत्कार भी हो जायगा
etaddhi mama kāryāṇāṁ paramaṁ hṛdi saṁsthitam | kṛtā tena tu tuṣṭir me satkāraś ca bhaviṣyati ||
నిజంగా నా హృదయంలో ఉన్న అన్ని కార్యాలలో ఇదే అత్యుత్తమం. మీరు దీనిని సాధిస్తే నాకు మహా సంతృప్తి కలుగుతుంది; దీనివల్ల నా గౌరవం, సత్కారమూ స్థిరపడతాయి.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic priority: among many obligations, one may stand as the highest inner commitment. Completing that duty brings not only personal contentment (tuṣṭi) but also social-moral recognition (satkāra), showing how inner resolve and public honour can align when the act is righteous.
Yudhiṣṭhira is addressing another person (implied by the second-person sense in the Hindi gloss) and identifies a particular requested action as his foremost concern. He states that if the listener carries it out, he will feel deep satisfaction and his honour/respect will be affirmed.