Shloka 9
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
कर्मोदये कर्मफलानुरागा- स्तत्रानुयान्ति न तरन्ति मृत्युम् । सदर्थयोगानवगमात् समन्तात् प्रवर्तते भोगयोगेन देही
karmodaye karmaphalānurāgās tatrānuyānti na taranti mṛtyum | sadarthayogān avagamāt samantāt pravartate bhogayogena dehī ||
సనత్సుజాతుడు చెబుతున్నాడు—ప్రారబ్ధకర్మ ఫలించేటప్పుడు కర్మఫలాసక్తులు దేహాన్ని విడిచిన తరువాత పరలోకగతిని అనుసరిస్తారు; అందువల్ల వారు మృత్యువును దాటి పోలేరు. పరమశ్రేయస్సుకు దారి చూపే యోగాన్ని—ఆత్మసాక్షాత్కార ఉపాయాన్ని—తెలియక, దేహాభిమానంతో బంధింపబడిన జీవుడు విషయభోగాల వల్ల అన్ని దిశలలో తిరుగుతూ అనేక యోనుల్లో సంచరిస్తాడు.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Attachment to the fruits of karma keeps a person within the cycle of death; only understanding and practicing the discipline aimed at the highest good (Self-realization) enables one to transcend mortality.
In Sanatsujāta’s instruction (to Dhṛtarāṣṭra in this section), he explains why beings continue to wander after death: they are driven by matured karma and by craving for results and pleasures, lacking knowledge of the liberating path.