Shloka 33
परिक्षिप्तं च बहुधा मणिविद्रुम भूषितम् । विमान समधिष्ठाय कामगं साप्सरोगणम्
parikṣiptaṃ ca bahudhā maṇi-vidruma-bhūṣitam | vimānaṃ samadhiṣṭhāya kāmagaṃ sāpsarogaṇam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— అది అనేక విధాలుగా అలంకరింపబడి, మణులు మరియు విద్రుమ (పగడము)తో భూషితమై ఉండెను. అప్సరాగణంతో కలిసి వారు ఇష్టానుసారంగా గమించగల ఆ విమానాన్ని అధిష్ఠించి (ఎక్కి) ప్రయాణించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights karmaphala in the epic’s concluding movement: the culmination of dharma and accumulated merit is portrayed as a tangible, otherworldly honor—divine conveyance and celestial company—rather than merely worldly recognition.
The narrator describes a richly ornamented, wish-moving celestial chariot (vimāna) and the presence of Apsarases, indicating an ascent-to-heaven setting where the protagonists are being received with divine splendor.