Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—గోవులు, కాశీదేశపు పాలపాత్రలు, వస్త్రాభరణాలతో అలంకరింపబడినవి మరియు సమస్త మనోవాంఛిత గుణాలతో యుక్తమైన కన్యలు, నానావిధ యానాలు, విచిత్ర భవనాలు, భూమి, వస్త్రాలు, సువర్ణం, వాహనాలు, గుర్రాలు, మదించిన ఏనుగులు, శయ్యలు, శిబికలు (పల్లకీలు), సువిశేషంగా అలంకరించిన రథాలు—ఇవన్నీ, అలాగే ఇంటిలో ఉన్న ఏ శ్రేష్ఠ వస్తువైనా, మహత్తర ధనమేదైనా—అన్నిటినీ బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వవలెను. భార్యా-పుత్రులతో కూడ తన దేహాన్నికూడ వారి సేవలో నియోగించవలెను. పరమశ్రద్ధతో యుక్తుడై, అతడు క్రమక్రమంగా తన కార్యపు అవతలి తీరాన్ని చేరును; యథాశక్తి, ప్రసన్నమనస్సుతో, హర్షభరితుడై, సేవాపరుడై, సందేహరహితుడై ఉండును।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.