Shloka 60
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् । मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च । संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे
ya imāṃ saṃhitāṃ puṇyāṃ putram adhyāpayac chukam | mātāpitṛsahasrāṇi putradāraśatāni ca | saṃsāreṣv anubhūtāni yānti yāsyanti cāpare ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఈ పుణ్యసంహితను ప్రకటించి తన కుమారుడు శుకునికి బోధించినవాడు మహాభారతసారోపదేశాన్ని ఇలా చెప్పెను—సంసారంలో మనుష్యులు వేలాది తల్లిదండ్రులు, వందలాది కుమారులు మరియు భార్యలతో కలయిక-వియోగాలను అనుభవించారు, అనుభవిస్తున్నారు, ఇకముందు కూడా అనుభవిస్తారు; ఈ బంధాలు పునఃపునః ఏర్పడి విడిపోతుంటాయి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly relationships—parents, spouses, children—are repeatedly gained and lost across the cycles of saṃsāra. Recognizing this recurring conjunction and separation encourages detachment and a clearer pursuit of dharma rather than clinging to transient bonds.
Vaiśampāyana introduces a key, distilled instruction associated with the Mahābhārata’s sacred teaching tradition: the holy compendium was revealed and taught to Śuka, and its essence is stated as a reflection on the repetitive, impermanent nature of familial ties in worldly existence.