Shloka 128
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
अहं प्रसादजस्तस्य कुतश्चित् कारणान्तरे । त्वं चैव क्रोधजस्तात पूर्वसर्गे सनातन:,“किसी निमित्तसे उन्हीं नारायणके कृपाप्रसादसे मेरा जन्म हुआ है। तात! आप भी पूर्वसर्गमें उन्हीं भगवानके क्रोधसे उत्पन्न हुए सनातन पुरुष हैं
ahaṁ prasādajas tasya kutaścit kāraṇāntare | tvaṁ caiva krodhajas tāta pūrvasarge sanātanaḥ ||
అర్జునుడు అన్నాడు— ఏదో ప్రత్యేక కారణవశాత్ ఆ నారాయణుని కృపా-ప్రసాదం వల్లనే నా జన్మ కలిగింది. తండ్రీ! మీరు కూడా పూర్వసృష్టిలో అదే భగవంతుని క్రోధం నుండి ఉద్భవించిన సనాతన పురుషుడు.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames personal origin and identity as dependent on the divine will: some beings arise through the Lord’s grace, others through the Lord’s wrath, yet both are ultimately rooted in the same supreme source—encouraging humility and a theistic understanding of causality.
Arjuna addresses an elder as “father,” distinguishing their origins: he claims his own birth is due to Nārāyaṇa’s favor under some specific circumstance, while the other is described as an ancient, eternal being manifested in a prior creation from Nārāyaṇa’s wrath.