Shloka 32
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
नावेदनिष्ठस्थ जनस्य राजन् प्रदेयमेतत् परमं त्वया भवेत् | विधित्समानाय विबोधकारण प्रबोधहेतो: प्रणतस्य शासनम्,राजन! जो मनुष्य वेदमें श्रद्धा रखनेवाला न हो, उसे इस उत्तम ज्ञानका उपदेश तुम्हें नहीं करना चाहिये। जिसे बोधके लिये अधिक प्यास हो तथा जो जिज्ञासुभावसे शरणमें आया हो, वही इस उपदेशको सुननेका अधिकारी है
na veda-niṣṭhasya janasya rājan pradeyam etat paramaṃ tvayā bhavet | vidhitsamānāya vibodha-kāraṇa prabodha-hetoḥ praṇatasya śāsanam ||
వసిష్ఠుడు పలికెను—ఓ రాజా, వేదంపై శ్రద్ధగా స్థిరపడని మనుష్యునికి ఈ పరమోపదేశాన్ని నీవు ఇవ్వకూడదు. బోధ కోసం తపనపడుతూ, అవగాహనకు ఆకాంక్షతో, వినయంతో శరణు వచ్చేవాడికే జాగరణార్థంగా ఈ బోధను ఉపదేశించాలి.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The core teaching is about adhikāra (eligibility): the highest instruction should be given only to a receptive student—one who respects Vedic authority, earnestly seeks awakening, and approaches with humility—rather than to someone lacking faith or steadiness.
Vasiṣṭha addresses a king and sets a rule for transmitting profound knowledge: the king should teach it selectively, offering it as a disciplined instruction to a sincere, bowed, truth-seeking listener, not indiscriminately to the unreverent or unprepared.