Shloka 37
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
कृष्णस्य वर्णस्य गतिर्निकृष्टा स सज्जते नरके पच्यमान: । स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य प्रजाविसर्गान् सुबहून् वदन्ति
kṛṣṇasya varṇasya gatir nikṛṣṭā sa sajjate narake pacyamānaḥ | sthānaṃ tathā durgatibhis tu tasya prajāvisargān subahūn vadanti ||
భీష్ముడు పలికెను— కృష్ణవర్ణుని గతి నీచమని చెప్పబడింది. నరకాన్ని ప్రసాదించే నిషిద్ధ కర్మాలలో ఆసక్తుడై, అతడు నరకాగ్నుల్లో కాలిపోతాడు. ఋషులు చెబుతారు— అతని స్థానం దుర్గతిని పొందినవారితోనే; దుష్టాచార ప్రేరణతో పునఃపునః పాపం చేయుటవలన అతడు అనేక సృష్టిచక్రాల వరకు అక్కడే నివసిస్తాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to prohibited, unethical actions (niṣiddha-karma) leads to a degraded destiny and prolonged suffering in hell; one’s conduct, not mere identity, determines one’s post-mortem course.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, he describes the karmic outcome of a person who repeatedly engages in forbidden deeds: sages are cited as authorities who state that such a person is tormented in naraka for many cycles of creation.