Shloka 19
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
केचित् पुरुषकार तु प्राहु: कर्मसु मानवा: । दैवमित्यपरे विप्रा: स्वभावं भूतचिन्तका:
kecit puruṣakāraṃ tu prāhuḥ karmasu mānavāḥ | daivam ity apare viprāḥ svabhāvaṃ bhūtacintakāḥ ||
మనుష్యులలో కొందరు కర్మసిద్ధికి పురుషకారమే ప్రధానమని చెబుతారు. మరికొందరు పండిత బ్రాహ్మణులు దైవమే నిర్ణాయకమని అంటారు; భూతచింతక నాస్తికులు మాత్రం స్వభావమే ఫలసిద్ధికి కారణమని స్థిరపరుస్తారు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse presents three competing explanations for the success of actions—personal effort (puruṣakāra), destiny/providence (daiva), and innate nature (svabhāva)—inviting reflection on moral responsibility and how one should attribute outcomes.
In Śānti Parva’s reflective discourse, Vyāsa introduces a philosophical debate by reporting differing viewpoints held by various groups, setting up a broader inquiry into causality, agency, and the grounds for ethical action.