Shloka 11
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
यज्जैरिन्द्रो विविध रत्नवद्धि- देवान् सर्वानिभ्ययाद् भूरितेजा: । तेनेन्द्रत्वं प्राप्प विभ्राजते5सौ तस्माद् यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम्,“महातेजस्वी इन्द्र धनरत्नोंसे सम्पन्न नाना प्रकारके यज्ञोंद्वारा यज्ञपुरुषका यजन करके सम्पूर्ण देवताओंसे अधिक उत्कर्षशाली हो गये; इसलिये इन्द्रका पद पाकर वे स्वर्गलोकमें प्रकाशित हो रहे हैं, अतः यज्ञमें ही सम्पूर्ण धनका उपयोग करना चाहिये
yajñair indro vividha-ratna-vaddhi devān sarvān abhyayād bhūri-tejāḥ | tenendratvaṁ prāpya vibhrājate ’sau tasmād yajñe sarvam evopayojyam ||
వివిధ రత్నాలతో సమృద్ధిగా నానావిధ యజ్ఞాలు నిర్వహించి మహాతేజస్సుగల ఇంద్రుడు సమస్త దేవతలను మించి ఉన్నతిని పొందాడు. ఆ విధంగా ఇంద్రపదాన్ని పొందిన అతడు స్వర్గంలో ప్రకాశిస్తున్నాడు; కనుక యజ్ఞంలోనే సమస్త ధనాన్ని వినియోగించాలి.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Wealth gains its highest purpose when dedicated to dharmic acts—especially yajña (sacred offering) and allied giving—because such consecrated use generates spiritual merit and exalted status, exemplified by Indra’s rise and radiance.
Devastāna explains that Indra, through many treasure-endowed sacrifices, surpassed the other gods and attained the office of Indra, shining in heaven; this is cited as a reason to direct one’s resources toward sacrificial, dharmic use.