Shloka 10
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा यज्ञोद्दिष्ट: पुरुषो रक्षिता च । तस्मात् सर्व यज्ञ एवोपयोज्यं धनं ततो5नन्तर एव काम:,“ब्रह्माने यज्ञके लिये ही धनकी सृष्टि की है तथा यज्ञके उद्देश्यसे ही उसकी रक्षा करनेवाले पुरुषको उत्पन्न किया है, इसलिये यज्ञमें ही सम्पूर्ण धनका उपयोग कर देना चाहिये। फिर शीघ्र ही (उस यज्ञसे ही) यजमानके सम्पूर्ण कामनाओंकी सिद्धि हो जाती है
yajñāya sṛṣṭāni dhanāni dhātrā yajñoddiṣṭaḥ puruṣo rakṣitā ca | tasmāt sarvaṁ yajña evopayojyaṁ dhanaṁ tato 'nantara eva kāmaḥ ||
సృష్టికర్త యజ్ఞార్థమే ధనాన్ని సృష్టించాడు; యజ్ఞోద్దేశ్యంతోనే దానిని కాపాడే పురుషుని కూడా ఉద్భవింపజేశాడు. కాబట్టి సమస్త ధనాన్ని యజ్ఞంలోనే వినియోగించాలి; ఆపై అదే యజ్ఞం ద్వారా యజమాని కోరికలు త్వరగా సిద్ధిస్తాయి.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Wealth is presented as divinely purposed for yajña (sacrificial giving and ritual obligation). Using resources in yajña sustains dharma and, as a consequence, brings legitimate fulfillment of desires to the sacrificer.
A speaker named Devastāna states a doctrinal rationale: the Creator made wealth and the human protector/agent with yajña as their aim. From this premise he concludes that wealth should be directed into yajña, which then yields the sacrificer’s desired results.