Shloka 12
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
महादेव: सर्वयज्ञे महात्मा हुत्वा$5त्मानं देवदेवो बभूव । विश्वॉल्लोकान् व्याप्य विष्ट भ्य कीर्त्या विराजते द्युतिमान् कृत्तिवासा:,“गजासुरके चर्मको वस्त्रकी भाँति धारण करनेवाले महात्मा महादेवजी सर्वस्वसमर्पणरूप यज्ञमें अपने-आपको होमकर देवताओंके भी देवता हो गये। वे अपने उत्तम कीर्तिसे सम्पूर्ण विश्वको व्याप्त करके तेजस्वी रूपसे प्रकाशित हो रहे हैं
mahādevaḥ sarvayajñe mahātmā hutvā ātmānaṃ devadevo babhūva | viśvāl lokān vyāpya viṣṭabhya kīrtyā virājate dyutimān kṛttivāsāḥ |
మహాత్ముడైన మహాదేవుడు సర్వస్వ సమర్పణ యజ్ఞంలో తననే ఆహుతి చేసి దేవదేవుడయ్యాడు. తన కీర్తితో సమస్త లోకాలను వ్యాపించి, ద్యుతిమంతుడైన కృత్తివాసుడుగా ప్రకాశిస్తున్నాడు.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
The verse elevates complete self-offering (ātma-samarpaṇa) as the highest form of sacrifice: by giving oneself wholly for the good of the whole, one attains supreme spiritual stature. Śiva’s radiance and world-pervading fame symbolize the ethical power of renunciation and self-transcendence.
Devsthāna describes Mahādeva as having performed the ‘all-sacrifice’ by offering his own self, thereby becoming Devadeva. He is portrayed as pervading and supporting all worlds through his glory, shining as the radiant Kṛttivāsā.