Shloka 3
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
चरन्तं ब्राह्मणं कज्चित् कल्पचित्तमनामयम् | पप्रच्छ राजा प्रह्मादो बुद्धिमान् बुद्धिसम्मतम्
bhīṣma uvāca | carantaṃ brāhmaṇaṃ kaścit kalpacittam anāmayam | papraccha rājā prahrādo buddhimān buddhisammatam ||
భూమిపై సంచరిస్తున్న ఒక దృఢచిత్తుడు, వ్యాధి-శోకరహితుడు, సుసంయత మనస్సు గల బ్రాహ్మణుని చూచి, బుద్ధిమంతుడైన రాజు ప్రహ్లాదుడు అతనిని ఈ విధంగా ప్రశ్నించాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wisdom is recognized by inner steadiness and freedom from agitation; therefore even a king should approach a composed, disciplined brāhmaṇa for guidance in dharma and right conduct.
Bhīṣma introduces a scene where King Prahrāda notices a serene wandering brāhmaṇa and, impressed by his evident composure and discernment, begins to question him—setting up a didactic conversation.