Shloka 2
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
भीष्म उवाच अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । प्रह्मादस्यथ च संवादं मुनेराजगरस्य च
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | prahlādasya tathā ca saṁvādaṁ muner ajagarasya ca ||
భీష్ముడు పలికెను—రాజా! ఈ విషయములోనూ ఒక ప్రాచీన ఇతిహాస దృష్టాంతం చెప్పబడుతుంది—ప్రహ్లాదుని మరియు ‘ఆజగర-వృత్తి’తో జీవించే ఒక ముని మధ్య సంభాషణ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma introduces a traditional exemplum: ethical instruction will be conveyed through an old dialogue, highlighting the value of contentment and non-striving (ajagara-vṛtti) as a dharmic stance in certain contexts.
Bhishma tells the king that, to explain the present topic, he will cite an ancient story—specifically a conversation between Prahlada and a sage characterized by the ‘python-like’ mode of living.