Shloka 67
Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
वह सेना बड़ी भयंकर थी। उसने हाथोंमें शूल, मुदू्गर, जलते हुए काठ, गदा, मुसल, नाराच, शक्ति और तोमर धारण कर रखे थे। सारी सेना विचित्र आभूषणों और कवचोंसे सुसज्जित थी तथा दर्पयुक्त सिंहके समान दहाड़ रही थी, उस सेनाके साथ सिंहनाद करके कुमार कार्तिकिय युद्धके लिये प्रस्थित हुए ।। त॑ दृष्टवा सर्वदैतेया राक्षसा दानवास्तथा | व्यद्रवन्त दिश: सर्वा भयोद्धिग्ना: समन््तत:,उन्हें देखकर सम्पूर्ण दैत्य, दानव और राक्षस भयसे उद्विग्न हो सारी दिशाओंमें सब ओर भाग गये
taṁ dṛṣṭvā sarvadaityā rākṣasā dānavās tathā | vyadravanta diśaḥ sarvā bhayoddignāḥ samantataḥ ||
ఆ సేన మహాభయంకరమైనది. వారి చేతుల్లో శూలం, ముద్గరం, మండుతున్న కట్టెలు, గద, ముసలం, నారాచం, శక్తి, తోమరం వంటి ఆయుధాలు ఉన్నాయి. విచిత్రాభరణాలు, కవచాలతో సుసజ్జితమై, దర్పభరిత సింహంలా గర్జిస్తూ నిలిచింది. ఆ సేనతో కలిసి సింహనాదం చేస్తూ కుమార కార్తికేయుడు యుద్ధానికి బయలుదేరాడు. అతనిని చూచి సమస్త దైత్యులు, దానవులు, రాక్షసులు భయంతో కలవరపడి అన్ని దిశలకూ చెల్లాచెదురై పారిపోయారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and practical reality that fear and loss of morale can decide outcomes in war: when a force appears irresistibly strong, opponents may abandon aggression and flee, reducing bloodshed but also revealing how inner steadiness is crucial in conflict.
After witnessing the formidable figure/force being described, the assembled Daityas, Dānavas, and Rākṣasas become panic-stricken and scatter, running away in all directions.