Shloka 123
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
प्रययौ सहितो विप्रैः स्तूयमानश्च॒ माधव: । हलधरने वहाँ भी ब्राह्मणोंको भेड़, बकरी, गाय, गदहा, ऊँट और सोना-चाँदी आदि नाना प्रकारके धन देकर उन्हें इच्छानुसार भोजन कराया तथा प्रचुर धनसे संतुष्ट करके ब्राह्मणोंके साथ ही वहाँसे प्रस्थान किया। उस समय ब्राह्मण लोग बलरामजीकी बड़ी स्तुति करते थे
vaiśampāyana uvāca | prayayau sahito vipraiḥ stūyamānaś ca mādhavaḥ |
హలధర మాధవుడు (బలరాముడు) బ్రాహ్మణులతో కలిసి, వారి స్తుతుల మధ్య, అక్కడి నుండి బయలుదేరాడు। అతడు గొర్రెలు, మేకలు, ఆవులు, గాడిదలు, ఒంటెలు, బంగారం-వెండి మొదలైన అనేక దానాలు ఇచ్చి, వారి ఇష్టానుసారం భోజనం పెట్టి బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపరచి, వారితోనే ప్రయాణమయ్యాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna and atithi-satkara (generous hospitality): a righteous person earns lasting honor not merely through power but through respectful support of the learned and the needy, fulfilling social and ethical obligations.
Vaiśampāyana narrates that Mādhava (Balarāma) leaves a place accompanied by brāhmaṇas, who praise him as he departs—implying he has just honored and satisfied them through gifts and hospitality.