Shloka 3
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
अथ धर्मोपघाताद्धि मन: समुपतप्यते । यो5नागसि प्रसजति क्षत्रियो हि न संशय:
atha dharmopaghātād dhi manaḥ samupatapyate | yo 'nāgasi prasajati kṣatriyo hi na saṁśayaḥ ||
ఇతరుల ధర్మాన్ని అడ్డుకోవడం వల్ల మనస్సు తప్పక తపిస్తుంది. ధర్మానికి విరుద్ధంగా వెళ్లి నిరపరాధిపై దాడి చేసే లేదా అతనిపై నింద మోపే క్షత్రియుడు తనకే దుఃఖాన్ని తెచ్చుకుంటాడు—ఇందులో సందేహం లేదు.
जरासंध उवाच
Educational Q&A
Harming or obstructing dharma—especially by targeting the innocent—creates inner torment and leads to moral downfall; a kṣatriya is particularly accountable to uphold justice rather than violate it.
Jarāsandha is articulating a moral principle in his speech: wrongdoing against dharma, and aggression toward the blameless, is condemnable and brings inevitable suffering, reinforcing the ethical frame of the debate in the royal assembly context.