Shloka 11
Jarāsandha-vadha-upadeśa and the Departure toward Magadha (जरासन्धवधोपदेशः मागधप्रस्थानं च)
तस्य नामाकरोच्चैव पितामहसम: पिता । जरया संधितो यस्माज्जरासंधो भवत्वयम्,ब्रह्माजीके समान प्रभावशाली राजा बृहद्रथने उस बालकका नाम रखते हुए कहा --“इसको जराने संधित किया (जोड़ा) है, इसलिये इसका नाम जरासंध होगा”
tasya nāmākaroc caiva pitāmaha-samaḥ pitā | jarayā sandhito yasmāj jarāsandho bhavatv ayam ||
అనంతరం పితామహుని సమానమైన ప్రభావశాలి తండ్రి అతనికి నామకరణం చేసి ఇలా అన్నాడు—“జరా ఇతనిని సంధించింది (జోడించింది); కనుక ఇతని పేరు జరాసంధుడగుగాక।”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how identity and social recognition can be grounded in truthful remembrance of origins: the child’s very name preserves the fact that his life was restored through Jarā’s act of joining, affirming legitimacy and meaning even in extraordinary births.
Kṛṣṇa recounts Jarāsandha’s origin: the child had been reconstituted by a being named Jarā, and therefore his father Bṛhadratha formally names him ‘Jarāsandha’—“the one joined by Jarā.”