Shloka 9
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
तान् दीनमनस: सर्वान् विमूढान् गतचेतस: । उवाचेदं वच: काले पार्थो दीनतरस्तथा
tān dīna-manasaḥ sarvān vimūḍhān gata-cetasaḥ | uvācedaṃ vacaḥ kāle pārtho dīnataraḥ tathā ||
వారందరినీ దీనమనస్కులుగా, మోహగ్రస్తులుగా, చైతన్యహీనులవలె చూచి, తానూ మరింత వ్యాకులుడైన పార్థుడు ఆ సంకటకాలమందు ఈ వచనమును పలికెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in moments of collective catastrophe, minds can become overwhelmed (gata-cetasaḥ) and judgment clouded (vimūḍha). Ethical leadership then requires timely, compassionate speech—acknowledging grief while restoring clarity and direction aligned with dharma.
Vaiśaṃpāyana narrates that Arjuna sees a group of people in deep distress and confusion. At that decisive moment, Arjuna—himself even more sorrowful—begins to address them, setting up the ensuing counsel or response to the crisis described in the Mausala Parva.