Shloka 43
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
तददभुतमभ्िप्रेक्ष्य द्वारकावासिनो जना: । तूर्णात् तूर्णतरं जग्मुरहो दैवमिति ब्रुवन्,यह अदभुत दृश्य देखकर द्वारकावासी मनुष्य बड़ी तेजीसे चलने लगे। उस समय उनके मुखसे बारंबार यही निकलता था कि “दैवकी लीला विचित्र है”
tad adbhutam abhiprekṣya dvārakāvāsino janāḥ | tūrnāt tūrnataram jagmur aho daivam iti bruvan |
ఆ అద్భుత దృశ్యాన్ని చూసి ద్వారకావాసులు అత్యంత వేగంగా—ఇంకా వేగంగా—పరుగెత్తారు; మళ్లీ మళ్లీ “అహో! దైవగతి ఎంత విచిత్రం!” అని పలికారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights human vulnerability before daiva (destiny/divine dispensation): when ominous wonders appear, people often recognize the limits of control and respond with awe and urgency, sensing the approach of inevitable change.
After witnessing an extraordinary and alarming phenomenon, the residents of Dvārakā rush away in great haste, repeatedly remarking that fate’s working is strange—an immediate reaction that foreshadows the impending calamities of the Mausala Parva.