Shloka 24
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
तं॑ चिताग्निगतं वीरं शूरपुत्रं वराड़ना: । ततोअ<न्वारुरुहुः पत्न्यशक्षतसत्र: पतिलोकगा:,चिताकी प्रज्वलित अग्निमें सोये हुए वीर शूरपुत्र वसुदेवजीके साथ उनकी पूर्वोक्त चारों पत्नियाँ भी चितापर जा बैठीं और उन्हींके साथ भस्म हो पतिलोकको प्राप्त हुईं
Vaiśampāyana uvāca: taṁ citāgnigataṁ vīraṁ śūraputraṁ varāṅganāḥ | tato ’nvāruhuḥ patnyaś catasraḥ patilokagāḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—శూరపుత్రుడైన వీరుడు వసుదేవుడు చితాగ్నిలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ శ్రేష్ఠాంగనలైన ఆయన నాలుగు భార్యలు ఆయనను అనుసరించి చితపై ఎక్కిరి. వారు ఆయనతో కలిసి దగ్ధమై పతిలోకాన్ని పొందిరి; యాదవవినాశానంతర విషాదాంతాన్ని ఇది మరింత ఘనంగా చూపెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse reflects an epic-era ideal of pativratā-dharma—exclusive devotion to one’s husband—linked with the belief that such fidelity leads to attaining the husband’s realm after death. It also situates personal dharma within the larger collapse of the Yādava line, emphasizing impermanence and the inevitability of death.
After Vasudeva (called the son of Śūra) is placed in the burning funeral pyre, his four wives ascend the pyre after him and are burned with him, thereby said to reach the world of their husband.