Shloka 9
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
दृष्टं मयेदं निधन यदूनां राज्ञां च पूर्व कुरुपुड्रवानाम् नाहं विना यदुभियदवानां पुरीमिमामशकं द्रष्टमद्य,“मैंने इस समय यह यदुवंशियोंका विनाश देखा है और पूर्वकालमें कुरुकुलके श्रेष्ठ राजाओंका भी संहार देख चुका हूँ। अब मैं उन यादव वीरोंके बिना उनकी इस पुरीको देखनेमें भी असमर्थ हूँ
dṛṣṭaṃ mayedaṃ nidhanaṃ yadūnāṃ rājñāṃ ca pūrvaṃ kurupuṇḍravānām | nāhaṃ vinā yadubhiryādavānāṃ purīm imām aśakaṃ draṣṭum adya ||
“ఇప్పుడు నేను యదువంశ వినాశాన్ని చూశాను; పూర్వంలో కురువులూ పుండ్రులూ అయిన శ్రేష్ఠ రాజుల సంహారాన్నీ చూశాను. ఈ రోజు ఆ యాదవ వీరులు లేకుండా వారి ఈ నగరాన్ని చూడటానికీ నాకు శక్తి లేదు।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inevitability of decline even for mighty dynasties: having witnessed earlier royal annihilations and now the Yadu destruction, the narrator highlights impermanence and the moral weight of history—power and lineage do not exempt one from the consequences of time and deeds.
Vaiśampāyana laments that he has seen the Yadus perish, just as he once saw the great Kuru-era kings fall. In the present moment, the absence of the Yādava heroes makes their city feel unbearable to behold, emphasizing the emptiness left after the clan’s end.