Shloka 8
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
। ९ |! | स्त्रियो भवान् रक्षतु न: समग्रा धनजञ्जयस्यागमनं प्रतीक्षन् | रामो वनान्ते प्रतिपालयन्मा- मास्तेडद्याहं तेन समागमिष्ये,“तात! आप अर्जुनके आगमनकी प्रतीक्षा करते हुए हमारे कुलकी समस्त स्त्रियोंकी रक्षा करें। इस समय बलरामजी मेरी राह देखते हुए वनके भीतर बैठे हैं। मैं आज ही वहाँ जाकर उनसे मिलूँगा
striyo bhavān rakṣatu naḥ samagrā dhanañjayasyāgamanam pratīkṣan | rāmo vanānte pratipālayan mām āste ’dya ahaṃ tena samāgamiṣye |
“తాతా! ధనంజయుడు (అర్జునుడు) తిరిగి వచ్చే వరకు మా వంశంలోని స్త్రీలందరినీ ఏ మాత్రం లోటు లేకుండా మీరు రక్షించండి. ఇప్పుడు బలరాముడు అరణ్యసీమలో నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు; నేను ఈ రోజే అక్కడికి వెళ్లి ఆయనను కలుస్తాను।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma as protective responsibility: in times of instability, safeguarding vulnerable members—here, the clan’s women—becomes a primary ethical duty, even while awaiting key leaders’ return.
A speaker requests an elder/guardian to protect all the clan’s women while Arjuna’s arrival is awaited, and states that Balarāma is staying at the forest’s edge expecting him; he will go that very day to meet Balarāma.