Shloka 30
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सैन्यप्रशंसा, भेदनवृत्तान्त-प्रश्नः
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya Dialogue: Praise of the Host and Inquiry after the Breach
श्वेतवर्माम्बरोष्णीषो व्यूढोरस्को महाभुज: । भधनुर्विस्फारयन् द्रोणस्तस्थौ क्रुद्ध इवान्तक:,ट्रोणाचार्यका कवच श्वेत रंगका था। उनके वस्त्र और उष्णीष (पगड़ी) भी श्वेत ही थे। छाती चौड़ी और भुजाएँ विशाल थीं। उस समय धनुष खींचते हुए द्रोणाचार्य वहाँ क्रोधमें भरे हुए यमराजके समान खड़े थे
sañjaya uvāca |
śvetavarmāmbaroṣṇīṣo vyūḍhorasko mahābhujaḥ |
dhanur visphārayan droṇas tasthau kruddha ivāntakaḥ ||
సంజయుడు పలికెను—తెల్లని కవచం ధరించి, తెల్లని వస్త్రాలు మరియు తెల్లని ఉష్ణీషం (పాగడి) ధరించిన, విశాల వక్షస్థలుడు, మహాబాహువు అయిన ద్రోణుడు ధనుస్సును లాగి టంకారమిచ్చుచు అక్కడ నిలిచెను—క్రోధంతో ఉగ్రుడై, మరణదూత అంతకుని వలె।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of war: a revered teacher, bound by role and allegiance, can appear as an agent of death. It invites reflection on how dharma in battle can harden into fearsome resolve, and how anger, when yoked to duty, magnifies destructive power.
Sanjaya visually depicts Droṇa on the battlefield: dressed entirely in white, powerfully built, he stands drawing and sounding his bowstring, appearing like Antaka (Death). The description signals Droṇa’s readiness to unleash formidable force in the ongoing combat.