Shloka 13
Droṇa-parva Adhyāya 58: Yudhiṣṭhira’s dawn rites, royal gifts, and the reception of Kṛṣṇa
अक्षयं ददतो वित्तं श्रद्धा कीर्तिस्तथा किया: । यथोक्तमेव भूतानां प्रियत्वं स्वर्गमुत्तमम्,वहाँ सबके लिये यह घोषणा की जाती थी कि 'सज्जनो! स्नान करो और जिसकी जैसी रुचि हो उसके अनुसार अन्न-पान लेकर खूब खाओ-पीओ”। भगवान् शिवने राजा शिबिके पुण्यकर्मसे प्रसन्न होकर उन्हें यह वर दिया था कि राजन! सदा दान करते रहनेपर भी तुम्हारा धन क्षीण नहीं होगा, तुम्हारी श्रद्धा, कीर्ति और पुण्यकर्म भी अक्षय होंगे। तुम्हारे कहनेके अनुसार ही सब प्राणी तुमसे प्रेम करेंगे और अन्तमें तुम्हें उत्तम स्वर्गलोककी प्राप्ति होगी
akṣayaṃ dadato vittaṃ śraddhā kīrtis tathā kriyāḥ | yathoktameva bhūtānāṃ priyatvaṃ svargam uttamam ||
నారదుడు పలికెను—నిత్యంగా దానం చేసేవాని ధనం క్షీణించదు; అలాగే అతని శ్రద్ధ, కీర్తి, పుణ్యకర్మలు కూడా అక్షయముగా నిలుస్తాయి. నీవు చెప్పినట్లే సమస్త ప్రాణులు నిన్ను ప్రియంగా భావిస్తారు; చివరికి నీవు పరమ స్వర్గాన్ని పొందుతావు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Sustained generosity does not truly impoverish the giver; rather, it yields ‘akṣaya’ (inexhaustible) results—enduring resources, strengthened faith, lasting good reputation, and continuing merit—culminating in the highest heavenly reward.
Nārada delivers a boon-like assurance: the person addressed will retain undiminishing wealth despite continual giving, will gain enduring faith, fame, and merit, will become beloved of beings, and will ultimately attain the supreme heaven.