Shloka 12
Droṇa-parva Adhyāya 58: Yudhiṣṭhira’s dawn rites, royal gifts, and the reception of Kṛṣṇa
पिबत स्नात खादध्वमिति यद् रोचते जना: । यस्मै प्रादाद् वरं रुद्रस्तुष्ट: पुण्येन कर्मणा,वहाँ सबके लिये यह घोषणा की जाती थी कि 'सज्जनो! स्नान करो और जिसकी जैसी रुचि हो उसके अनुसार अन्न-पान लेकर खूब खाओ-पीओ”। भगवान् शिवने राजा शिबिके पुण्यकर्मसे प्रसन्न होकर उन्हें यह वर दिया था कि राजन! सदा दान करते रहनेपर भी तुम्हारा धन क्षीण नहीं होगा, तुम्हारी श्रद्धा, कीर्ति और पुण्यकर्म भी अक्षय होंगे। तुम्हारे कहनेके अनुसार ही सब प्राणी तुमसे प्रेम करेंगे और अन्तमें तुम्हें उत्तम स्वर्गलोककी प्राप्ति होगी
pibata snāta khādadhvam iti yad rocate janāḥ | yasmai prādād varaṁ rudras tuṣṭaḥ puṇyena karmaṇā ||
నారదుడు పలికెను—అక్కడ అందరికీ ఇలా ప్రకటించబడేది—“సజ్జనులారా! స్నానం చేసి, త్రాగండి, తినండి; మీకు నచ్చినదాన్ని స్వేచ్ఛగా స్వీకరించండి.” రాజు పుణ్యకర్మలకు సంతోషించిన రుద్రుడు (శివుడు) అతనికి వరమిచ్చెను—“రాజా, నీవు దానం చేస్తూనే ఉన్నా నీ ధనం క్షీణించదు; నీ శ్రద్ధ, కీర్తి, పుణ్యమూ అక్షయమై ఉంటాయి. నీ మాట ప్రకారమే ప్రాణులు నిన్ను ప్రేమిస్తారు; చివరికి నీవు ఉత్తమ స్వర్గలోకాన్ని పొందుతావు.”
नारद उवाच
Educational Q&A
Generosity grounded in dharma is portrayed as self-sustaining: when charity is performed with merit and right intent, it yields enduring prosperity—material (wealth), social (fame and love), and spiritual (heavenly attainment).
Nārada recounts a scene of public hospitality—people are invited to bathe and then eat and drink as they wish—and explains that this abundance is enabled by a boon from Rudra (Śiva), pleased with the king’s virtuous deeds, ensuring inexhaustible wealth and lasting merit.