Mahabharata 7.32.206 — Drona Parva, Adhyaya 32, Shloka 206
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
युगार्थ छिन्नमादाय प्रदुद्राव तथा हयः । कितने ही रथ टूट गये, ध्वज कट गये, छत्र पृथ्वीपर गिरा दिये गये और जूए खण्डित हो गये। उन खण्डित हुए आधे जूओंको ही लेकर घोड़े तेजीसे भाग रहे थे
yugārthaṃ chinnam ādāya pradudrāva tathā hayaḥ |
సంజయుడు పలికెను—జూవు కోసి విరిగిపోయినప్పటికీ, గుర్రం ఆ విరిగిన భాగాన్ని లాగుకుంటూ వేగంగా దూసుకెళ్లింది. ఆ ఘోర సంగ్రామంలో అనేక రథాలు చూర్ణమయ్యాయి, ధ్వజాలు తెగిపోయాయి, ఛత్రాలు నేలపై పడవేయబడ్డాయి, జూవులు పగిలిపోయాయి; అయినా గుర్రాలు విరిగిన జూవుల సగభాగాలు అంటుకున్నట్లే ఉన్మత్త వేగంతో పారిపోయాయి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the fragility of human order and royal prestige in the face of war: banners and parasols—symbols of status and command—fall, and even disciplined war-horses become uncontrollable. Ethically, it points to the dehumanizing momentum of violence, where instruments of power turn into wreckage and fear drives action.
Sañjaya describes battlefield havoc: chariots are shattered, standards are cut down, parasols drop to the ground, and yokes break. A horse, despite its yoke being severed, runs off rapidly while still dragging the broken piece, illustrating the confusion and devastation of the fighting.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.