Shloka 50
Droṇa-parva Adhyāya 29 — Arjuna’s defeat of Vṛṣaka–Acalā and the neutralization of Śakuni’s māyā
स हेममाली तपनीयभाण्डात् पपात नागाद् गिरिसंनिकाशात् | सुपुष्पितो मारुतवेगरुग्णो महीधराग्रादिव कर्णिकार:,सोनेके आभूषणोंसे विभूषित उस पर्वताकार हाथीसे सुवर्णमालाधारी भगदत्त पृथ्वीपर गिर पड़े, मानो सुन्दर पुष्पोंसे सुशोभित कनेरका वृक्ष हवाके वेगसे टूटकर पर्वतके शिखरसे नीचे गिर पड़ा हो
sa hemamālī tapanīyabhāṇḍāt papāta nāgād girisaṃnikāśāt | supuṣpito mārutavegarugṇo mahīdharāgrādiva karṇikāraḥ ||
సువర్ణమాల ధరించిన భగదత్తుడు, బంగారు అలంకారాలతో ముస్తాబైన పర్వతసమానమైన ఏనుగుపై నుండి భూమిపై పడిపోయాడు—పుష్పాలతో విరాజిల్లే కర్ణికార వృక్షం గాలి వేగానికి విరిగి పర్వతశిఖరం నుండి కూలినట్లుగా.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the transience of power and splendor in war: outward magnificence—gold ornaments, a mighty elephant—cannot prevent sudden downfall. It invites reflection on impermanence and the fragility of worldly status amid adharma-driven violence.
Sañjaya describes Bhagadatta, adorned with a golden garland, falling from his mountain-like, gold-caparisoned elephant to the ground. The fall is compared to a flowering karṇikāra tree broken by strong wind and dropping from a mountain summit.