Shloka 2
यस्य प्रसादात् कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभा: । अमानुषाणि संग्रामे देवेरसुकराणि च
yasya prasādāt kurvanti karmāṇi puruṣarṣabhāḥ | amānuṣāṇi saṅgrāme deva-irasu-karāṇi ca
ధృతరాష్ట్రుడు అన్నాడు— ఎవరి అనుగ్రహంతో ఆ పురుషశ్రేష్ఠులు యుద్ధంలో మానవాతీతమైన కార్యాలను సాధిస్తారు— దేవులు, రాక్షసులు కూడా కష్టంగా భావించే కార్యాలను?
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring idea that extraordinary success in war is not merely personal prowess but is often attributed to a higher enabling force—grace, destiny, or divine support—prompting ethical reflection on agency and responsibility.
Dhṛtarāṣṭra, hearing of astonishing battlefield exploits, asks who is the source of such power—by whose favor the leading warriors perform superhuman acts, seemingly difficult even for gods and asuras.