Shloka 433
प्रद्युम्नयुयुधानाभ्यामभिमन्योश्व॒ भारत । भारत! कृपाचार्य, अर्जुन, अश्वत्थामा, वैकर्तन, कर्ण, प्रद्युम्म, सात्यकि और अभिमन्युको छोड़कर और किसीके पास वैसे बाण नहीं थे
sañjaya uvāca | pradyumna-yuyudhānābhyām abhimanyos ca bhārata | bhārata! kṛpācārya-arjuna-aśvatthāmā-vaikartana-karṇa-pradyumna-sātyaki-abhimanyūn vihāya anyasya kasyacid api tādṛśāḥ śarā na āsan |
సంజయుడు పలికెను—ఓ భారతా! ప్రద్యుమ్నుడు, యుయుధానుడు (సాత్యకి), అభిమన్యుడు వీరిని తప్ప, అలాగే కృపాచార్యుడు, అర్జునుడు, అశ్వత్థామ, వైకర్తనుడు (కర్ణుడు) మరియు కర్ణుడు వీరిని విడిచి మరెవరికీ అటువంటి బాణాలు లేవు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that extraordinary power in war is rare and concentrated in a few disciplined warriors; it implicitly warns that true martial greatness is not mere force but controlled skill aligned with kṣatriya responsibility.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that only a select group of renowned fighters—Pradyumna, Sātyaki, Abhimanyu, along with Kṛpa, Arjuna, Aśvatthāmā, and Karna—could shoot arrows of comparable potency, highlighting the elite nature of the ongoing combat.