वे जूएके मध्यभागमें और द्रोणाचार्यके लाल घोड़ोंकी पीठपर पैर रखकर खड़े थे। उस अवस्थामें द्रोणाचार्यको उनके ऊपर प्रहार करनेका कोई अवसर ही नहीं दिखायी देता था, यह एक अदभुत-सी बात हुई ।। क्षिप्रं श्येनस्थ चरतो यथैवामिषगृद्धिन: । तद्धदासीदभीसारो द्रोणपार्षतयो रणे
వారు జూయె మధ్యభాగంలోనూ, ద్రోణాచార్యుని ఎర్ర గుర్రాల వెన్నుపై పాదాలు మోపి నిలబడ్డారు. ఆ స్థితిలో ద్రోణాచార్యునికి వారి మీద ప్రహరించుటకు ఏ అవకాశమూ కనబడలేదు—ఇది నిజంగా ఆశ్చర్యకరమైన విషయం. మాంసాసక్తి గల పక్షిని వెంబడిస్తూ శ్యేనము వేగంగా దూకినట్లే, యుద్ధంలో ద్రోణుడు మరియు పార్షతుడు అట్లే ఉగ్రంగా ఎదురెదురుగా దూసుకొచ్చారు।
संजय उवाच