Shloka 6
तेषामप्यस्यतां संख्ये सर्वेषां सव्यदक्षिणम् । मण्डलान्येव चापानि व्यदृश्यन्त जनाधिप,नरेश्वर! वे सात्यकि आदि भी बायें-दायें बाण चला रहे थे। उस समय उन सबके धनुष भी मण्डलाकार ही दिखायी देते थे
teṣām apy asyatāṃ saṅkhye sarveṣāṃ savyadakṣiṇam | maṇḍalāny eva cāpāni vyadṛśyanta janādhipa naraśvara ||
నరాధిపా! ఆ సమరంలో సాత్యకి మొదలైన వారందరూ ఎడమ-కుడి సమానంగా బాణాలు సంధించగా, వారి ధనుస్సులు వలయాల్లా కనిపించాయి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined mastery in action: skill so refined that the weapon’s motion becomes seamless and balanced (left and right alike). In the epic’s ethical frame, such prowess is morally weighty—power in war magnifies responsibility for how one fights and for what end.
Sañjaya reports to the king that, amid the battle, the warriors were releasing arrows so rapidly and with such even, two-sided dexterity that their bows looked like spinning circles.