Shloka 35
ते दीप्तजिद्दानलतीकक्षणदंष्टा विभीषणा: शैलनिकाशकाया: । नभोगता: शक्तिविषक्तहस्ता मेघा व्यमुज्चन्निव वृष्टिमुग्राम्,पर्वतके समान विशाल शरीरवाले और प्रज्वलित जिह्_लासे आग उगलनेवाले तीखी दाढ़ोंसे युक्त भयानक राक्षस हाथोंमें शक्ति लिये आकाशमें पहुँचकर मेघोंके समान कौरवदलपर शश्त्रोंकी उग्र वर्षा करने लगे
te dīptajihvādānalatīkṣaṇadaṃṣṭrā vibhīṣaṇāḥ śailanikāśakāyāḥ | nabhogatāḥ śaktivisaktahastā meghā vyamuñcann iva vṛṣṭim ugrām ||
పర్వతసమానమైన విస్తార శరీరాలు కలిగి, దీప్త నాలుకలతో అగ్ని ఉగిలే, పదునైన దంతాలతో భయంకరంగా ఉన్న ఆ రాక్షసులు చేతుల్లో శక్తులను పట్టుకొని ఆకాశంలోకి ఎగసి, మేఘాలవలె కౌరవసేనపై ఉగ్ర శస్త్రవర్షం కురిపించసాగారు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dehumanizing momentum of war: once violence escalates, it appears as an unstoppable natural force (cloudburst), overwhelming ethical restraint and spreading terror across armies.
Sañjaya describes terrifying rākṣasas, mountain-like in size, rising into the sky with spears and unleashing a fierce shower of weapons upon the Kaurava forces, compared to storm-clouds pouring heavy rain.