Shloka 30
शक्ति, प्रस्तर, फरसे, प्रास, खड्ग, वज्र, बिजली और मुदगरोंकी गिरती हुई उस ज्वालापूर्ण विशाल वर्षाको कर्ण अपने बाणसमूहोंद्वारा नष्ट न कर सका ।। शराहतानां पततां हयानां वज्जाहतानां च तथा गजानाम् | शिलाहतानां च महारथानां महान् निनाद: पततां बभूव,बाणोंसे घायल होकर गिरते हुए घोड़ों, वजसे आहत होकर धराशायी होते हुए हाथियों तथा शिलाओंकी मार खाकर गिरते हुए महारथियोंका महान् आर्तनाद वहाँ सुनायी देता था
sañjaya uvāca | śakti-prastara-phaṛase-prāsa-khaḍga-vajra-vidyut-mudgarāṇāṃ patatīm imāṃ jvālāpūrṇāṃ mahāvarṣāṃ karṇo bāṇasaṃghair nāśayituṃ na śaśāka || śarāhatānāṃ patatāṃ hayānāṃ vajrāhatānāṃ ca tathā gajānām | śilāhatānāṃ ca mahārathānāṃ mahān ninādaḥ patatāṃ babhūva ||
సంజయుడు పలికెను—శక్తి, రాళ్లు, పరశువులు, ప్రాసాలు, ఖడ్గాలు, వజ్రాలు, మెరుపులు, ముద్గరాలు—ఇవన్నీ కలసిన ఆ జ్వాలాపూర్ణ విస్తారాయుధవర్షం కిందకు పడుతుండగా, కర్ణుడు తన బాణసమూహాలతో దానిని నశింపజేయలేకపోయెను. బాణాలతో గాయపడి కూలుతున్న గుర్రాల, వజ్రాఘాతంలా దెబ్బతిని నేలకొరిగిన ఏనుగుల, శిలాఘాతంతో పడిపోయిన మహారథుల—ఆ మహా ఘోర నినాదం అక్కడ ఎగసెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of war: even the greatest warrior’s skill can be eclipsed by escalating violence, and the true ‘result’ becomes widespread suffering. It implicitly questions triumphal notions of glory by foregrounding the cries and collapse of living beings.
Sañjaya describes Karṇa facing an intense barrage—like a flaming rain—of diverse weapons. Karṇa cannot fully neutralize it with his arrows, and the battlefield resounds with the crash and cries of wounded horses, felled elephants, and fallen great chariot-warriors struck by stones and other missiles.