Shloka 443
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
तथा नष्ट तमो घोरें दीपैर्दीप्तैरितस्ततः । जैसे सूर्यके प्रकाशसे सम्पूर्ण जगत्में फैला हुआ अन्धकार नष्ट हो जाता है, उसी प्रकार इधर-उधर जलती हुई मशालोंसे वहाँका भयानक अँधेरा नष्ट हो गया था
sañjaya uvāca | tathā naṣṭaṃ tamo ghore dīpair dīptair itas tataḥ |
సంజయుడు పలికెను—సూర్యకాంతి సమస్త జగత్తులో వ్యాపించిన చీకటిని ఎలా తొలగిస్తుందో, అలాగే ఇక్కడక్కడ వెలిగిన జ్వలంత దీపాలు/మశాళ్ల వల్ల అక్కడి భయంకర అంధకారం తొలగిపోయింది. యుద్ధభయం, గందరగోళం మధ్య ఈ వెలుగు రక్షణకు సాధనమే కాక, ప్రమాదంపై స్పష్టత గెలిచిన ప్రతీకగా నిలిచింది.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a simple ethical image: illumination removes fear and confusion just as knowledge and alertness remove the ‘darkness’ of danger and delusion. In a war setting, it underscores the value of vigilance and clear perception amid chaos.
Sañjaya describes a scene where the battlefield (or camp) is shrouded in terrifying darkness, which is then dispelled as torches are lit in many places, making the area visible and safer for action.