Shloka 153
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
श्येनं सपक्ष॑ व्याधेन पातयामास तं तदा । इसके बाद एक पानीदार पैने एवं तीखे बाणसे पाण्डुनन्दन नकुलने शकुनिकी दोनों जाँघोंको विदीर्ण करके व्याधद्वारा विद्ध हुए पंखयुक्त बाज पक्षीके समान उसे गिरा दिया
sañjaya uvāca | śyenaṃ sapakṣaṃ vyādhena pātayāmāsa taṃ tadā |
సంజయుడు పలికెను—అప్పుడు పాండునందనుడు నకులుడు పదునైన, చీల్చే బాణంతో శకుని రెండు తొడలను చీల్చి అతనిని కూలదోసెను—వేటగాడి బాణానికి రెక్కలున్న శ్యేనము పడిపోవునట్లు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a stark simile—hawk brought down by a hunter—to highlight the uncompromising reality of war: skill and speed do not guarantee safety, and decisive action in battle can abruptly end an opponent’s power. It reflects the harsh edge of kṣatriya-dharma when conflict has become unavoidable.
Sañjaya narrates that Nakula, son of Pāṇḍu, shoots Śakuni with a sharp arrow, splitting both thighs and causing him to fall, likened to a winged hawk struck down by a hunter.