Shloka 22
द्रोणनिन्दाश्रवणं तथा सात्यकि–पार्षतविवादः
Hearing the reproach of Droṇa and the Sātyaki–Pārṣata dispute
आरुरोह रथं चापि पाञज्वाल्यस्य महात्मन: । जनमेजयस्य समरे त्वरायुक्तो महारथ:
sañjaya uvāca |
āruroha rathaṃ cāpi pāñjvālyasya mahātmanaḥ |
janamejayasya samare tvarāyukto mahārathaḥ ||
అప్పుడు ఆ మహారథుడు త్వరతో ప్రేరితుడై, జనమేజయునితో సమరంలో మహాత్ముడైన పాంజ్వాల్యుని రథాన్ని అధిరోహించాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of prompt, decisive action: when duty and danger converge, hesitation can endanger allies and objectives. It reflects the kṣatriya ideal of readiness and resolve under pressure.
Sañjaya reports that a great warrior, driven by urgency, climbs onto the chariot belonging to the noble Pāñjvālya, in the context of a battle involving Janamejaya—signaling immediate mobilization for combat.