Shloka 3636
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
आत्मनामाड्कितान् घोरान् राधेय: प्राहिणोच्छरान् | राजाओंके उन बाणसमूहोंका निवारण करके महारथी राधापुत्र कर्णने उनके रथके जुओं, ईषादण्डों, छत्रों, ध्वजाओं तथा घोड़ोंपर अपने नाम खुदे हुए भयंकर बाणोंका प्रहार किया
sañjaya uvāca | ātmānāmāṅkitān ghorān rādheyaḥ prāhiṇoc charān |
సంజయుడు పలికెను—అప్పుడు రాధేయుడైన కర్ణుడు తన పేరుతో ముద్రితమైన భయంకర బాణాలను సంధించాడు. రాజుల బాణసమూహాలను అడ్డగించి, ఆ మహారథి వారి రథాల జూళ్లు, ఈషాదండాలు, ఛత్రాలు, ధ్వజాలు మరియు గుర్రాలపై తన పేరెత్తిన ఘోర శరాలతో దాడి చేశాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within the harsh frame of war, the episode highlights a strategic ethic: disabling an opponent’s means and symbols of combat (chariot parts, banner, parasol, horses) can be a form of controlled force—asserting dominance and breaking morale without focusing solely on slaughter.
Sañjaya reports that Karna, after countering the kings’ arrows, releases fearsome arrows bearing his own name and strikes their chariots’ yokes and shafts, along with their royal insignia (parasols and banners) and horses, thereby crippling their mobility and prestige on the battlefield.