Shloka 903
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
दुर्मुखं प्रमुखे कृत्वा सततं चित्रयोधिनम् । अब पुनः आपके ही अन्यायसे होनेवाले इस महान् जनसंहारका वृत्तान्त सुनिये। भीमसेनने अबतक सदा विचित्र युद्ध करनेवाले दुर्मुख आदि आपके इकतीस पुत्रोंको मार गिराया है
sañjaya uvāca |
durmukhaṁ pramukhe kṛtvā satataṁ citrayodhinam |
సంజయుడు పలికెను— ఎల్లప్పుడూ విచిత్ర యుద్ధకౌశల్యములు చూపు దుర్ముఖుని ముందుంచి, ఇప్పుడు మళ్లీ మీ అన్యాయమునుండి పుట్టిన ఈ మహా జనసంహార వృత్తాంతమును వినుము. భీమసేనుడు దుర్ముఖునితో సహా మీ ముప్పై ఒకరు కుమారులను సంహరించెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage frames mass violence as the bitter consequence of adharma: a ruler’s or party’s injustice (anyāya) ripens into collective ruin. Sañjaya’s ethical emphasis is that wrongdoing at the level of policy and character can culminate in irreversible human loss.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīmasena has killed the Kaurava warrior Durmukha and, in the same sweep of events, has brought down thirty-one of Dhṛtarāṣṭra’s sons—presenting it as part of the escalating devastation of the war.