Shloka 53
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
कर्णेन वृषसेनेन सैन्धवेन तथैव च । विक्रोशतां च सैन्यानामवधीत् तं धृतव्रतम्,उस समय समस्त सेनाके लोग चिल्ला-चिल्लाकर सात्यकिकी निन्दा कर रहे थे। परंतु सात्यकिकी मनोदशा बहुत बुरी थी। भगवान् श्रीकृष्ण तथा महात्मा अर्जुन भी उन्हें रोक रहे थे। भीमसेन, चक्ररक्षक युधामन्यु और उत्तमौजा, अश्वत्थामा, कृपाचार्य, कर्ण, वृषसेन तथा सिंधुराज जयद्रथ भी उन्हें मना करते रहे, किंतु समस्त सैनिकोंके चीखने-चिल्लानेपर भी सात्यकिने उस व्रतधारी भूरिश्रवाका वध कर ही डाला
karṇena vṛṣasenena saindhavena tathaiva ca | vikrośatāṃ ca sainyānām avadhīt taṃ dhṛtavratam ||
సంజయుడు పలికెను— కర్ణుడు, వృషసేనుడు, సైంధవుడైన జయద్రథుడు నిరసించినా, సైన్యాలు కేకలు వేస్తున్నా, సాత్యకి ఆ ధృతవ్రతుడైన భూరిశ్రవుని వధించెను. యుద్ధభూమిలో అందరూ చూశారు—క్రోధవేగం ధర్మబంధనాన్నికూడా ఎలా తెంచివేస్తుందో।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the tension between vowed righteousness and the chaos of war: even when respected figures protest and the wider host cries out, a warrior driven by anger can still commit an act perceived as adharma. It warns how quickly moral restraint can collapse once violence becomes self-justifying.
Sañjaya reports that despite objections from major Kaurava warriors—Karṇa, Vṛṣasena, and Jayadratha—and despite the troops shouting, Sātyaki kills the 'dhṛtavrata' (the steadfast man of vows), understood in context as Bhūriśravas, marking a climactic and controversial killing on the battlefield.