Shloka 48
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
ते तु नामाड़किता बाणा द्रोणेनास्ता: शिलाशिता: । नरान् नागान् हयांश्वैव निजघ्नु: शतशो मृधे,द्रोणाचार्यके चलाये हुए वे बाण सानपर चढ़ाकर तेज किये गये थे। उनपर आचार्यके नाम खुदे हुए थे। उन्होंने समरभूमिमें सैकड़ों मनुष्यों, हाथियों और घोड़ोंका संहार कर डाला
te tu nāmāṅkitā bāṇā droṇenāstāḥ śilāśitāḥ | narān nāgān hayāṁś caiva nijaghnūḥ śataśo mṛdhe ||
ద్రోణాచార్యుడు సంధించిన ఆ బాణాలు శానరాయిపై పదును పెట్టబడి, ఆచార్యుని నామం చెక్కబడి ఉండేవి. యుద్ధభూమిలో అవి వందలాది మనుష్యులను, ఏనుగులను, గుర్రాలను సంహరించాయి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how perfected skill and reputation (arrows engraved with Droṇa’s name) can magnify the consequences of action: excellence in warfare brings decisive results, yet it also intensifies the moral weight of destruction, reminding the listener of the human and animal cost embedded in kṣatriya conflict.
Sañjaya reports that Droṇa releases expertly honed arrows marked with his name, and these missiles slaughter hundreds of combatants—men, elephants, and horses—showing Droṇa’s overwhelming battlefield power during the Drona Parva fighting.