Shloka 47
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
ततो द्रोणो महाराज नाम विश्राव्य संयुगे । शरैरनेकसाहसी: पाण्डवेयान् समावृणोत्,महाराज! तदनन्तर द्रोणाचार्यने युद्धस्थलमें अपना नाम सुनाकर अनेक सहस्र बाणोंद्वारा पाण्डव-सैनिकोंको ढक दिया
tato droṇo mahārāja nāma viśrāvya saṁyuge | śarair aneka-sāhasrīḥ pāṇḍaveyān samāvṛṇot ||
ఆపై, మహారాజా, ద్రోణుడు యుద్ధములో తన నామాన్ని ప్రకటించి, అనేక సహస్ర బాణములతో పాండవసేనను అన్ని వైపులా కప్పివేసెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how reputation, skill, and resolve can shape the battlefield, while also pointing to the ethical tension of dharma in war: even disciplined duty, when expressed through overwhelming force, multiplies suffering and tests the moral limits of righteous conduct.
Droṇa, acting as a leading commander, announces himself in the midst of combat and unleashes massive volleys of arrows, effectively blanketing and pressing the Pāṇḍava troops, signaling a surge in intensity and tactical dominance at that moment.