Shloka 25
Śaineya–Bhūriśravas: Genealogy, Svayaṃvara Contest, and the Maheśvara Boon
चकार सात्यकी राजन् सूतकर्मातिमानुषम् । अयोधयच्च यद् द्रोणं रश्मीन् जग्राह च स्वयम्,महाराज! उस समय सात्यकिने लोकोत्तर सारथ्य कर्म कर दिखाया। वे द्रोणाचार्यसे युद्ध भी करते रहे और स्वयं ही घोड़ोंकी बागडोर भी सँभाले रहे
cakāra sātyaki rājan sūtakarmātimānuṣam | ayodhayac ca yad droṇaṁ raśmīn jagrāha ca svayam, mahārāja |
మహారాజా! అప్పుడు సాత్యకి మానవాతీతమైన సారథ్యకార్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. ద్రోణాచార్యునితో యుద్ధం చేస్తూనే, తానే గుర్రాల కట్టును (రశ్ములను) పట్టుకొని నియంత్రించాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Excellence in battle is not merely aggression; it requires disciplined responsibility. Sātyaki’s ‘superhuman’ act is that he maintains control (of the horses and chariot) while engaging a formidable opponent—an image of self-mastery and duty performed under extreme pressure.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Sātyaki, in the thick of combat with Droṇācārya, also takes on the charioteer’s role by personally holding the reins—showing extraordinary skill and presence of mind during a critical battle moment.