Shloka 27
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
स विद्धो विक्षरन् रक्त शत्रुसंवारणं महत् । चिच्छेद चित्रसेनस्य चित्र कार्मुकमार्जुनि:,उन दोनोंके द्वारा घायल होकर अपने शरीरसे रक्त बहाते हुए अभिमन्युने चित्रसेनके शत्रुनिवारक महान् एवं विचित्र धनुषको काट डाला
sa viddho vikṣaran raktaṁ śatru-saṁvāraṇaṁ mahat | ciccheda citrasenasya citra-kārmukam arjuniḥ ||
వారిద్దరి బాణాలతో గాయపడి శరీరమునుండి రక్తం కారుతుండగా, అర్జునపుత్రుడు అభిమన్యుడు శత్రునివారణకు ప్రసిద్ధమైన చిత్రసేనుని మహత్తరమైన విచిత్ర ధనుస్సును కోసివేశాడు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast courage and disciplined action under suffering: even while wounded and bleeding, the warrior focuses on neutralizing the opponent’s capacity to harm (cutting the bow), embodying kṣatriya resolve and presence of mind in crisis.
In the battle narration by Sañjaya, Abhimanyu, though struck by two adversaries and bleeding, severs Chitrasena’s powerful, enemy-checking bow, thereby weakening Chitrasena’s offensive capability.